zondag 26 maart 2017

Rijst eet je met een...

Wij hebben als Nederlanders ontegenzeggelijk iets - en sommigen zelfs heel veel - met Indië. Het is goed om te weten dat Indisch of Indonesisch eten vaak in één adem worden genoemd met Chinees eten.

De Chinese en Indonesische keuken verschillen echter enorm van elkaar. Nederland telt honderden, zo niet duizenden zogenaamde Chinees-Indische Restaurants. Het moet me even van het hart: een uitzondering daar gelaten, eet men daar slecht 'Indisch'. Voor écht Indisch eten kunt u zich beter vervoegen bij speciaalzaken zoals; Surabaya in Heerlen of "De Branding" in Maastricht. Beschouwt u dit maar als sluikreclame.

En zeg daar maar tegen de vriendelijke bediening dat u best weet dat een Indische rijsttafel met een lepel wordt gegeten. Noem even m'n naam; dan eten wij er volgende keer (misschien) gratis.


Bij de Indonesiërs en Indo’s heb je dus 2 manieren om je eten te nuttigen. Bij een “droge” gerecht gebruikt men naast lepel ook hun rechterhand ( eerst wassen). Bij de “natte” gerechten gebruikt men gewoon een lepel . Soms wordt ook een vork gebruikt , voor het in parten verdelen van zachte vlees/gevogelte. Dus lepel en vork i.p.v mes en vork zoals de Europeanen dat doen.

donderdag 23 maart 2017

Weer 'ns een paar weetjes....


Verschil tussen Gado Gado en Petjil.
 
Petjel is een Oost Javaanse variant van de gado-gado. Het verschil is met name de saus. 
De petjelsaus is veel pikanter dan de gado gado saus. Verder wordt petjel meestal met gewone witte rijst geserveerd.

De Indonesische keuken kent vele groenteschotels. Een belangrijk type groenteschotel is de rauwe of geblancheerde groente schotel. De bekendste zijn de gado-gado en petjel.
Elk met zijn eigen specifieke ingrediënten, bereidingswijze en pindasaus.
Gado betekent letterlijk ‘mix’ of ‘mengsel’. Gado-gado is het meervoud en betekent dus ‘mengsels’.

Het is een traditioneel gerecht uit de Indonesische keuken en bestaat uit een mengsel van diverse groenten, tempé en/of tahoe, gekookte eieren, longtong én pindasaus.
Zoals met de meeste gerechten uit de Indonesische keuken kent elke streek zijn eigen variant.

n Oost Java bijvoorbeeld worden eerst de diverse groenten en andere ingrediënten op een bord geserveerd waarna er de Gado Gado saus overheen wordt gegoten, gegarneerd met sjalotjes en emping kroepoek (de gado-gado Siram).
In West Java wordt eerst de pinda’s en specerijen in een vijzel fijn gemaald en dit mengsel door de geblancheerde groenten heen gemengd en soms ook meegebakken en dan pas op een bord uitgeserveerd.

In Jakarta kent men de gado-gado boplo en die wordt geserveerd met een saus gemaakt van cashew noten. En zo zijn er vele, vele varianten van dit populaire gerecht.
Je kunt het in Indonesië dan ook bijna overal kopen.
Elk eetstalletje op straat (de Warung) of restaurant heeft zijn eigen variant gado-gado.
En als je een beetje malas(lui)of gewoon geen zin heb, dan ga je gewoon naar de toko.
De Gado2 saus en petjil saus kan je bij de toko kopen en
de volgende dag kan je dan weer fris en fruitig op staan!

Vis/schelpdierengeur uit olie halen.

Indische luitjes (wij dus…) bakken vaak in een grote wadjan het eten.
Kroepoek,tempé,tahoe,ayam etc…. alles bakken we in olie.
We gooien de olie weg als hij niet meer te gebruiken is
Maar hoe dan als je vis heb gebakken?
Gooi je je pas vernieuwde olie weg,mbak je pas weer vis als de olie bijna oud is?
Wil je dat je andere dingen naar vis gaat smaken?
Nee toch?  Vis is zo lekker en zou je niet vaak genoeg kunnen eten maar ja die geur…..

DE OPLOSSING

Wanneer je je vis en/of andere schelpdieren heb gebakken
doe je 2 sneetjes brood in de olie en bak je deze helemaal bruin.
De geur en de smaak van de vis zit dan in het brood en niet in de olie.
Pienter toch…….


Wat wordt er bedoeld met KEROK? 

Men kan het eenvoudig vertalen naar het schrapen op je huid om afvalstoffen af te voeren. In Indonesië wordt hiervoor een koperen munt gebruikt of in Nederland door de Indonesische of Indische mensen een stuiver, een deksel van je obat (medicijnen)potje of achterkant van een lepel. Als men een verkoudheid voelt opkomen of je voelt een griep aankomen wordt er altijd ge-kerok.

Je rug wordt ingewreven met tijgerbalsem, cajeputi olie of vicks en vervolgens worden er met een munt horizontalen strepen over de rug getrokken en kan er ook op het long gebied ingezet worden..
Deze strepen die niet zomaar neergezet kunnen worden maar in een bepaalde lijn moeten lopen, worden de strepen verkeerd gezet dan is de kans aanwezig dat je de volgende dag vreselijk pijn heb EN dat is natuurlijk niet de bedoeling

Ook kan je zien waar je precies heb kou gevat. Op die plekken kan je huid zelfs paars worden door de sterke doorbloeding. Zo worden de afvalstoffen uit het lichaam getrokken.
Na kerok mag je absoluut niet naar buiten omdat je poriën dus openstaan en je nog vatbaarder bent voor kou. Kruip dus lekker onder de wol en zweet je verkoudheid en/of griep eruit.


vrijdag 17 maart 2017

Weekrecept: Pepesan

Pepesan staat bekend als één van de bekendste Indische visgerechten.

Ingrediënten:

500 gr. verse makreel
3 lombok
klein stukje trassie
1 ui
3 teentjes knoflook
6 kemiri
5 bld. djeruk perut
kopje dikke santen
zout
stukje gula djawa
citroen
bananenblad of aluminiumfolie
olie

Bereiding:

Maak de makreel schoon, maar laat de staart eraan zitten. Wrijf de vis in met wat zout en citroen. Wrijf de ui, knoflook, trassie, gula djawa, lomboks en de kemiries fijn in de tjobek/vijzel en fruit het goed in de olie.

Doe er de djeruk perut blaadjes en de santen bij. Besmeer de vis rondom en binnenin met de kruidenmassa en laat dit een tijdje intrekken. Leg het bananenblad even in de lauwe oven. Wikkel de vis in het bananenblad en zet het vast met een paar cocktailprikkers.

Bak de vis in het midden van de oven in ca. 1 uur op 150gr. gaar en af en toe omdraaien. I.p.v. bananen/pisang blad, kan je ook aluminiumfolie gebruiken.